English

U državnim šumama inventarisano je 35 tipova šuma i 67 sastojinskih kategorija, sa 45 vrsta drveća. Najzastupljeniji su sledeći tipovi šuma: Fagetum submontanum typicum (Fagetum submontanum calcicolum, Fagetum submontanum nudum, Fagetum montanum (Fagetum montanum luzuletosum nemorosa, Fagetum montanum luzuletosum silvaticae), Quercetum montanum, Querco-Carpinetum moesiacum, Quercetum petraeae-cerris, Carpinetum orientalis serbicum, Fraxinetocarpinetum syringetum.

Stanje šuma po poreklu u zonama sa režimom zaštite I stepena može se oceniti osrednjim do nepovoljnim, zbog dominacije izdanačkih šuma (sa 40,9%) i znatnog učešća šibljaka i šikara kao trajne kategorije (28%), dok se sa aspekta očuvanosti može oceniti osrednjim (udeo očuvanih sastojina 54%). Osnovni problem u gazdovanju šumama I stepena zaštite je ugrožena bioekološka stabilnost sastojina usled dominacije izdanačkih šuma i znatnog učešća razređenih i degradiranih sastojina, kao i konzervatorskog odnosa uslovljenog režimom zaštite. Stanje šuma po poreklu i očuvanosti u zonama sa režimom zaštite II stepena znatno je povoljnije nego u prethodnoj zoni, jer dominiraju šume visokog porekla (56,6%).

U šumama u državnom vlasništvu, podjednako je učešće čistih i mešovitih sastojina, pri tom je nešto povoljnije stanje u zonama zaštite I i III stepena. U šumama I stepena zaštite mešovite sastojine pokrivaju cca 77% obrasle površine, a u III stepenu 69%. Najnepovoljnije stanje je u okviru šuma u II stepenu zaštite u kome je odnos čistih i mešovitih sastojina 54% : 46 %.

Relativno skromno je učešće šuma sopstvenika u ukupnom šumskom fondu nacionalnog parka, po ukupnoj zapremini svega 9,1%, s tim da je znatnije učešće u opštini Kladovo, a najniže u opštini Golubac. Značajan problem za gazdovanje privatnim šumama je velika usitnjenost parcela (prosečno oko 0.30 ha). Dominiraju izdanačke šume (87,57%). Registrovane su 32 sastojinske kategorije u kojima dominiraju šume kitnjaka, bukve i mešovite šume kitnjaka i bukve. Čiste sastojine su manje zastupljene (na 27,06% obrasle površine) u odnosu na mešovite šume (50,59%). Zatečeno stanje po mešovitosti sa aspekta bioekološke stabilnosti može se oceniti srednje povoljnim, a problem gazdovanja dugoročnog karaktera je uvećanje stepena mešovitosti u ovim šumama. Inventarisana je 31 vrsta drveća u šumama sopstvenika, među kojima su, mada neznatno, zastupljeni plemeniti lišćari. Poseban značaj ima mečija leska kao reliktna vrsta koja se javlja sporadično na širem području Štrpca i Boljetina (Čoka Njalta).

Zdravstveno stanje šuma je nepovoljno. Aktuelno epidemijsko sušenje šuma najjače se manifestuje u šumama hrasta kitnjaka. Uzrok sušenja su štetni biotički faktori (gubar, pepelnica (Ophiostoma spp., Scolitus intricatus i dr.), mednjača, gljive, štetni insekti). Među uzročnicima slabljenja i propadanja šumskih ekosistema su i promene klimatskih faktora, zagađenja, učestale gradacije štetnih šumskih insekata i epifitocije patogenih gljiva. Prateći intenzitet sušenja u nacionalnom parku može se konstatovati sledeće: sušenjem je zahvaćen veliki deo nacionalnog parka (oko 370 km²) s tim što je na većem delu umerenog intenziteta; sušenje nije mimoišlo ni jednu vrstu drveća u nacionalnom parku, s tim što je intenzivnije u sastojinama kitnjaka, nego u šumama drugih vrsta drveća.

Šumsko područje nacionalnog parka u celini je srednje ugroženo od požara. Prema kategorizaciji ugroženosti šuma od požara, na području NP „Đerdap“ identifikovane su tri kategorije ugroženosti: druga kategorija koja obuhvata mešovite šume sladuna i cera, čiste i mešovite sastojine bukve na svim podlogama osim krečnjaka, na površini od oko 240 km²; treća kategorija obuhvata kulture crnog bora, smrče, duglazije, borovca i jele, na oko 4 km2 i četvrta kategorija koja obuhvata kanjon Brnjice, Boljetinske reke i Dunava na oko 121,5 km².

Za područje u kome se nalaze šume Nacionalnog parka posebno su značajne štete koje nastaju od poledice, odnosno nataloženog leda na stablima drveća. Usled toga u šumskim sastojinama nastaju velika oštećenja, lomovi velikih grana ili celih stabala. U NP „Đerdap“ posebno je ugrožen greben – vododelnica sliva Kožice i Pesače.